Spider-Man: Homecoming

Voor wie mee is met het ganse Marvel universum krijgt met de nieuwe Spider-Man een geweldige nieuwe episode. Geen Uncle ‘Responsability’ Ben, geen ontdek-je-spinnenkrachten, géén Mary Jane… Nee, we zien in een hilarische, iet wat rommelige vlogvideo hoe Peter Parker, gespeeld door de fris en fruitige Tom Holland, zijn avonturen vastlegt. Niet zo maar een avontuur voor de 15-jarige, hij krijgt zijn state of the art pak van Tony Stark en gaat met hem mee naar Berlijn voor de Iron Man vs Captain America battle uit de derde Steven Rogers film! 

Een beetje bekendheid met de vorige Avengers verhalen kan dus geen kwaad. Ik, als superheldenliefhebber, begrijp de films vanwege de verkregen informatie uit Marvel comics, films en tekenfilms. Mijn eerste serieuze kennismaking met de spinnenman was dan ook via de jaren ’90 animatie. Toen al onderdeel van een groter Marvel universum met o.a. Iron Man, Silver Surfer en X-Men cartoons. Geweldig om al die helden bij elkaar over de vloer te zien langs komen. Zo ook in de Spider-Man tekenfilm waar Wolverine, Blade, Mr. Fantastic en Daredevil vaak zij aan zij vechten.

Net als in de tekenfilmserie komen we, ook al is dit pas het eerste deel, binnen in een welbekende wereld waar Dare Devil en zijn Defenders om de hoek opereren, Thor op zoek is naar zijn magische riem, de Hulkbuster bijna in handen valt van een superschurk en de Sinistere Six plannen aan het broeden zijn. Marvel heeft ondertussen een heuse overlappende verhaallijn gecreëerd van 15 films en 6 tv series en gaat hierna vrolijk verder met een derde Thor film, een solo avontuur voor Black Panther en de ultieme superhelden crossover Avengers: Infinty. Máár er blijven nog genoeg Marvel helden over, die geen eigendom zijn van de Marvel Cinematic Universe (MCU) zoals Fantastic Four, X-Men en eigenlijk Spider-Man ook. Achter de schermen gaan er dikke contracten over en weer tussen de verschillende mediamagnaten.

Gelukkig worden er ook verschillende afspraken gemaakt waardoor we straks nog meer helden kunnen verwachten op het witte doek. Spider-Man maakte een eerste opwachting in Civil War, want in de comicbook versie is hij immers van essentieel belang. Zijn eerste kunststukje is het argeloos stelen van Captain America’s schild. Een geweldige indruk achtergelaten door een snotneus. Dat moment zien we in Spider-Man: Homecoming natuurlijk terug en ook de uitzinnige reacties nadien. Adrenaline giert door Peter Parker en dat heeft zeker een impact op het publiek in de bioscoop. We raken meteen betrokken bij het personage. Dé superheld die het juist moet hebben van zijn jeugdig charisma en daarom bij de pubers altijd extra in de smaak valt. Niet een biljonair of supersoldaat maar een nerd.

Je leeft meteen met hem mee. Iedereen thuis weet ondertussen wie onze superheld is, hoe hij superkrachten krijgt en waar hij vandaan komt. Al is de gezinscontructie van huize Parker anno 2017 teruggebracht tot Peter en zijn alleenstaande tante May (Marisa Tomei), we willen gewoon Spider-Man in actie zien! Dat gebeurd misschien niet echt onmiddellijk want de volgende missie laat nogal op zich wachten. Bummer. Komt er toch een brok high school Peter. Maar, de aanpak is anders dan in de eerste twee Spider-Man interpretaties. De makers hebben goed gekeken naar de vorige films, de minpunten aangepakt en het onrealistische webslingeren bijvoorbeeld drastisch verbeterd. Ook Spider-Man moet soms een stuk wandelen om ergens te komen. Terug zijn de patronen in zijn webschieters.

Ok ze hebben niet alles aangepast. Flash Thompson, een dope rol van Tony Revolto, blijft de zak van school en Peter is best een (coole) nerd met zijn Lego Death Star. Marvel+Star Wars = Disney Deze keer heeft hij echter wel een boezemvriend, Ned, gespeeld door Jacob Batalon. Echte buddy’s zijn het. Het duurt dan ook niet lang voor hij doorheeft wie Peter nog meer is. Is trouwens in de trailer te zien, ik wil natuurlijk niets spoilen. De opmerkelijke sidekick, denk aan Cisco uit the Flash, werkt aanstekelijk en schiet zelfs te hulp. “The guy in the chair!” Het geeft het verhaal en de karakterontwikkeling van Parker bovendien een extra laag. Sowieso vraagt hij de oren van Peter’s kop over het zijn van Spider-Man. Vragen die we allemaal hebben, wanneer je gebeten bent door een spin. “Kan je ook gif spuwen?” Nee dat is Venom, dude!

Elke high school film moet natuurlijk een eindejaars bal hebben, zo ook deze superheldenfilm. ‘Homecoming’ duh. Dit jaar heeft Peters school een 80’s thema zodat we dus A Flock of Seagulls krijgen te horen. Altijd fijn. Sowieso heeft de film met momenten een John Hughes vibe. Zien we daar Ferris Bueller op tv wanneer Spider-Man even door de achtertuinen van de friendly neighbourhood komt gerend.
Is he strong?
Listen bud,
He’s got radioactive blood!

De welbekende Spider-Man theme, gecovered door Aerosmith, Homer en the Ramones, is trouwens in symfonische vorm te horen. Nostalgie net als de Elfman-achtige score. Zowel een knipoog naar Batman als Sam Raimi’s Spider-Man. Wanneer we Spider-Man voor het eerst in actie zien krijgen we het uiterst toepasselijke (Hey Ho Let’s Go) Blitzkrieg Bop mee van de New Yorkse punkers. De stad waar het immers allemaal gebeurd.

De Big City is nog altijd herstellende van de alien aanval tijdens Avengers I. Veel buitenaards (Centauri, Dark Elves, Ultron) materiaal ligt verspreid over de wereldstad. Enter… Adrian Toomes, geweldig tot leven gewekt door Michael Keaton (Batman, Beetlejuice, Birdman). Een harde arbeider die jarenlang heeft gezwoegd en Avengers troep opruimt voor zijn stad, maar krijgt er niks voor terug. Stark wordt zelfs door de overheid extra betaald om zijn eigen rommel op te ruimen met hulp van het nieuwe Department of Damage Control. Tijd voor actie, denkt Toomes. Let op die vervaarlijke grijns van Keaton. Van oor tot oor. “The world is changing. Time to change too.” In de trailer zien we dat hij de Vulture speelt, een geweldige knipoog naar zijn personage als Birdman. Het pak maakt hem misschien wel de stoerste Spider-Man badguy op het grote scherm. Gedeeld met Dr. Octopus. De bontkraag, de angstaanjagende pilotenhelm en dan die grootse vleugels met Edward Scissorhands functies. Indrukwekkend.

Spider-Man heeft in eerste instantie ook geen idee waarin hij belandt is. Tony zei nog in de trailer: “Don’t do anything I would do and definitly don’t do anything I wouldn’t do.” Maar Peter is geen kind meer. Hij is pas 15 maar weet wel hoe je min of meer met een auto rijdt. (Een zoveelste easter egg trouwens want de gelijkende Spider-Man Speedster was enkele jaren geleden nog te koop bij Bart Smit.) Gelukkig laat regisseur Jon Watts wel heel duidelijk zien dat Peter nog een kind is. Tony Stark ziet dat ook. Volgens hem stelt het gevecht tegen team America niks voor. “Rogers was soft on you”.

Robert Downey Jr. speelt trouwens een prima vaderfiguur, al laat hij het meeste werk doen door anderen en behoudt z’n typische ironie. Happy, de humeurige rechterhand van Tony sinds de allereerste MCU film fungeert als een tussenfiguur en chauffeur van Peter. Met verve andermaal vertolkt door Jon Favreau. Belangrijke personages die een extra dosis luchtigheid in het verhaal pompen. Voor hun staan er natuurlijk belangrijkere zaken op het spel. De breuk binnen de Avengers? Laat Spider-Man ondertussen lekker zijn ding doen en aanklampen met Deadpool!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *